Bantam valt af
De Jeep is iets nieuws, iets sensationeels en maakt in Amerika grote furore.
En met een oorlog die in alle hevigheid woedt, zal de vraag naar Jeeps nauwelijks te beantwoorden zijn.
Intern beraad wijst uit dat Ford, met zo'n 100.000 werknemers, en Willys-Overland met ongeveer 50.000 arbeidsplaatsen, de fabrieken zijn voor grote orders.
Bantam met haar 450 werknemers, en nog altijd financieel geen gezond concern, verliest het qua grootte heel duidelijk.
Maar de produktie van de 1500 stuks is in volle gang.
Aanvankelijk bouwt Bantam 52 wagens per dag, een cijfer dat men geleidelijk opvoert tot zelfs 68.
Een nieuwe order
Het is een serie die de staat $ 1.750.000 gaat kosten en dat is vergeleken met de 1500 GP Pygmy's van Ford ($ 1.387.500) gewoon te duur.
En wanneer er een nieuwe order - voor 11.800 stuks - op komst is, valt die voor Bantam negatief uit.
Het zijn duidelijk de grotere bedrijven die de voorkeur genieten.
Maar Payne verweert zich tegen de veronderstelling dat Bantam te klein is.
Ook schrijft hij een brief naar generaal Barzynski waarin hij vermeldt dat er over American Bantam veel valse geruchten in omloop zijn.
Volgens Payne kan Bantam de serie binnen de gestelde tijd leveren. Hij baseert dit gegeven op de serie van 1500 stuks. De fabriek heeft op slechts 60 procent van haar capaciteit gedraaid; en in volcontinudienst, moet het mogelijk zijn om 300 Jeeps per dag te kunnen produceren. Zijn brief gaat vergezeld met blauwdrukken en foto's van de fabriek!
Ford
Op 28 februari 1941 rijdt Edsel Ford de eerste GP van de serie van 1500 stuks van de band.
Maar door verschillende stakingen bij de diverse toeleveringsbedrijven, waaronder ook Spicer, krijgen de drie fabrikanten met vertraagde levertijden te maken.
Ondertussen blijft het leger doorgaan met haar testwerkzaamheden.
Unaniem is men van mening dat de Willys MA de beste is van het drietal, gevolgd door de 40 BRC van Bantam.
De GP Pygmy van Ford, voorzien van een gemoderniseerde tractormotor, staat onderaan.
Willys favoriet
De Willys is de favoriet van het leger en dat zal voor Ford en Bantam nadelige gevolgen hebben. De MA bezit een felle acceleratie, heeft een top van zelfs 120 km/h en is in bergachtig terrein niet te verslaan. Alleen de voorkant van de MA vindt men geen succes, en zal bij zijn opvolger de MB, door de Ford-neus worden vervangen. Qua brandstofverbruik doen de wagens niets voor elkaar onder. Ze drinken allemaal 1 liter om 8 tot 10 km af te leggen bij een snelheid die schommelt tussen de 30 en 80 km/h. En als u nu vraagt waar die drie series van 1500 zijn gebleven, dan luidt het antwoord: naar Rusland verscheept.
